| تبليغات | X |
 |
 |
|
| وبلاگ مشترك حسن سرداري و فاطمه ابراهيميان |
|
به نام خدائی که تنها اوست..............
-------------------------------------------------------- با سلام و احترام................ و این هم سپیدی تازه/
ریشه ام را.............. ریشه.......... ریشه ام را از خاک............ ریشه ام را از خاک بیرون می کشم با زرد ها در می آمیزم می چرخم می چرخم و آفتاب را می چرخانم نقبی میزنم به آسمان/ زمین زمین گیرم نمی کند................... - /به گنجشک های تازه به دوران رسیده می مانم که می خواهند روی شانه های باد پر ریز شوند................/- باشد که خیره گی ام در عمق بادها نشست کند.........
فاطمه ابراهیمیان
|
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و سوم آبان 1388ساعت 19:45 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
به نام خدا و سلامممممممممممممممممم
صبحی سیاه روی تنم پنجه می کشد... دنیا به روی آنچه منم پنجه می کشد... جاری نموده است مرا در مسیر خود بادی که روی پیرهنم پنجه می کشد... دستی گرفته روح مرا و مدام بر- اصرار کندن از بدنم پنجه می کشد... تصویر تیره می شود و ناگهان غروب/ دارد به روی نیستنم پنجه می کشد...
حالا گلی که روی مزارم نشانده اند با ریشه هاش بر کفنم پنجه می کشد......
............................................................فاطمه ابراهیمیان
******************************************* به مناسبت هفته دفاع مقدس/////
هم جسم من است هم دل و جان من است هم دینم و آئینم و ایمان من است از صحنه روزگار خط خواهد خورد.../ هر کس هوسش در پی ایران من است ----------------------------- وقتی بشر بدون کمانگیر، سر کند باید جهان به کام جهانگیر سر کند آنجا که شوق نعره زدن نیست شیر نر چون اسب در رکاب عنان گیر سر کند..... ((مردی )) مباد سر به گریبان بگیردو با مردم زبان به دهان گیر سر کند
ایران من مباد که بی مرد ماندنت نامردهای قافله را خیره سر کند........... .....................................................حسن سرداری
***************** |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 18:55 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
به نام او که تنها اوست
................................................ سلام دوستان...........ممنون از تمام لطفها و نظرات زیباتون.............. ..........................................................................................................فاطمحسن) **************************************************** تاریخ ثبت کرده که در انقلاب ها تنها سران عوض شده اندو نقاب ها.......... هرچندرو به اوج و قشنگندورنگ رنگ/ دنیا نساخته است ولی با حباب ها...... ما را به رنگ و وعده دیگر نیاز نیست بسیار دیده ایم ازاین دست خواب ها......... تغییر و فصل تازه و اصلاح عالی است در راه جیب تازه عالیجناب ها.......... .............................. ای گرسنه تر از من ِ بدبخت ،صبر کن خر داغ می کنند نه بوی کباب...... -ها.......... ********************************با سپاس/حسن سرداری/ یا علی |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه دوم تیر 1388ساعت 22:0 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
به نام او که تنها اوست................
-------------------------------------------------- همانا اسرائیل از تار عنکبوت سست تر است..............
هر روز بی خیال تبر سبز میشوم... با شوق روی دام و خطر سبز می شوم... تا دست هام روی سرت سایه ترشوند وحشی تر از مگو ومگر سبز می شوم... (هی در فضای بسته شده رخنه می کنم هی بی حقوق نسل بشر.../سبز می شوم..) بر شانه هام گرچه شکستن نشسته است از هر شکست بار دگر سبز می شوم...
گفتی :خبر که سبز دگر رنگ عشق نیست من ،بی خیال رنگ وخبر / سبز می شوم..............
ابراهیمیان/۱۳۸۷
|
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و هشتم دی 1387ساعت 14:2 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه پانزدهم دی 1387ساعت 18:0 توسط فاطمحسن سرداری |
|
 |
|
+ نوشته شده در
شنبه سی ام آذر 1387ساعت 20:24 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
به نام او كه تنها اوست.....
------------------------------------------------------------------- با سلام و احترام ........... بعدازمدتها دوري و بي حبري برگشتم................اگر شعرومجالي باشه..... با يه كار از بيكاري در خدمتيم....... ..................................................ياعلي ------------------------------------ ..............ماهي از پاشوره بيرون افتاده.../
چندیست بی قرار قرارم کنار تو............ چندیست هیچ چیز ندارم کنار تو......... چندیست آنچنان شده ای که کنار من .... هستی ولی چه بی کس و کارم کنار تو............
هستی و نیست کرده کسی این حضور را ..... هستی ولی حواس نداری به هست ها...... هستی ولی هوای خوشی نیست در سرت.... مثل به باد رفته دلان..، گیج و مست ها....
این روزها غریبگی ات بیشتر شدست...... این روزها که تشنه یک آشنائی ام........ این روزها که دوروبرم هرز رفته است.. این روزها که در سدد سست پائی ام...
این روزها که ........تف به همین روزهای تلخ این روزهای سرد سرا پاش خستگی ... این روزها که هر نفس باتو بوده را ......... آماده ام برای شکستن ..،شکستگی.........
آماده ام برای سقط کردن خودم...... آماده ام که زندگی ات را رها کنی.. آماده ام که زنده تر از قبل عشق را...... در گور لحظه های لجن پوش جا کنی...............
(این لحظه ها که هرچه که هستند...زخمی ام این لحظه ها که هرچه که هستند زهری اند... این لحظه ها که سخت پرستیژ چشمهات با چشمهام یکسره تلخند.......قهری اند)
تلخند ......-مثل قهوه ای فالگیرها- تلخند.......- مثل خان شده ها با فقیرها- تلخند ......مثل....مثل ندارند این دوتا...... بادامهای تلخرس بی نظیر...... ...................................................ها تلخندوتلخ بازی خوبیست زندگی....... ..... ............... چندیست بی قرار قراری کنار من.... چندیست هیچ چیز نداری کنار من..... چندیست آنچنان شده ام که کنارتو.... هستم.. ولی چه بی کس و کاری.... کنار من........ سرداري-هزاروسیصدوهشتادوپنج
............................................. مرابه كجا ميفرستي؟ فاطمه ابراهيميان |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه یازدهم مهر 1387ساعت 13:40 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
به نام او ....................................... ------------------------------------------------------------------------------- زان یار دلنوازم ، شکریست با شکایت گر نکته دان عشقی ، بشنو تو این حکایت بی مزد بودو منت هر خدمتی که کردم یارب مباد کس را مخدوم بی عنایت رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت چشمت به غمزه مارا خون خوردو می پسندی جانا روا نباشد خون ریز را حمایت در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود از گوشه ای برون آ ای کوکب هدایت از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود زنهار ازین بیابان وین راه بی نهایت ای آفتاب خوبان می جوشد اندرونم یک ساعتم بگنجان در سایه ی عنایت این راه را نهایت صورت کجا توان بست کش صد هزار منزل بیش است در بدایت هر چند بردی آبم روی از درت نتابم جور از رغیب خوشتر کز مدعی رعایت عشقت رسد به فریاد ار خود بسان حافظ قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت........................ -------------------------------------------------------------- .................................ما می رویم چون دلمان جای دیگر است ..................................تا اتفاقی تازه که نیست .................... |
|
+ نوشته شده در
جمعه هفتم اردیبهشت 1386ساعت 11:39 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
من ترک عشق شاهد وساغر نمی کنم صد بار توبه کردم و دیگر نمی کنم باغ بهشت و سایه طوبی و قصروحور با خاک پای دوست برابر نمی کنم تلقین و درس اهل نظر یک اشارت است گفتم کنایه ای و مکرر نمی کنم هرگز نمی شود ز سر خود خبر مرا تا در میان میکده سر بر نمی کنم ناصح به طعن گفت که رو ترک عشق کن محتاج جنگ نیست برادر ....نمی کنم . این تقوی ام تمام که با شاهدان شهر ناز و کرشمه بر سر منبر نمی کنم حافظ جناب پیر مغان جای دولت است من ترک خاک بوسی این در نمی کنم....................
............................................................حالا بزن تفال بر....... |
|
+ نوشته شده در
جمعه هفتم اردیبهشت 1386ساعت 11:38 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
به نام او که تنها اوست
-------------------------------- میبینم صورتم و تو آینه.......با لبی خسته می پرسم از خودم / این غریبه کیه از من چی می خواد .....اون به من یا من به اون خیره شدم / باورم نمیشه هرچی میبینم.......چشمامو یه لحظه رو هم می ذارم / به خودم میگم که این صورتکه .....می تونم از صورتم برش دارم / می کشم دستمو روی صورتم ...هر چی باید بدونم دستم میگه /منو توی آینه نشون میده ..میگه این تویی نه هیچ کس دیگه ................ جای پاهای نموم قصه هات....رنگ غربت تو تموم لحظه ها / مونده روی صورتت تا بدونی...حالا امروز چی ازت مونده به جا..................... آینه میگه تو همونی که یه روز....می خواسی خورشیدو با دست بگیری / ولی امروز شهر شب خونت شده ....داره بی صدا تو قلبت می میری......... میشکنم آینه رو تا دوباره....نخواد از گذشته ها بهم بگه / آینه میشکنه هزار تیکه میشه ...اما باز تو هرکدوم عکس منه............. عکسا با دهن کجی بهم می گن ...چشم امید ببر از آسمون ......روزا با همدیگه فرقی ندارن ....بوی کهنه گی میدن تمومشون......./ ............................................................................. مرحوم فرهاد.......... ---------------------------------------------------------------------------------- سلام .....سال نو مبارک .............................. راستش بعضی وقتها بعضی اتفاقات باعث نوشتن جملاتی ن میشه که ممکنه هیج وقت شعر نشه و یا هیچوقت تکرار هم نشه و خیلی هیچوقت های دیگه .........اگر چه بعد از این همه باید با یه کار دیگه از راه می رسیدم اما راستش چون این کار چند بیتی با خودش یه کمی خاطره حمل میکنه و البته مال زمان زیادی پیش نیست رو همونطور که هست شد می نویسم تا به اون هیچوقتها متصل نشه .......شاید بعدا دیگه تکرار نشه اما حد اقل همین یه بارو هست .........شایدم دستی دوباره به سرو روش کشیده شد.......یا علی ------------------------------------------------ به تو که .......................
دلگرم دیگرانی و سرگرم پیش من (سرگرمی ات شدم که بخندی به ریش من ) حالا که خنده روی لبت سبز می شود خوب نوش جان دیگری و بعد........ نیش ِ من وقتی انارسرخ لبت سهم دیگریست......... دندان نمی زند به تنش تا همیشه (من) در حجله گاه خسروی ات شاد باش که ... سر - جای دامن تو - سپرده به تیشه (من) ** حالا تو روی بخت سپیدت نشسته ای با چادری شبیه دل ریش ریش من که هی به انتهای خودش می رسد کسی در حال دیدن تو از آنسوی شیشه (من) ------------------------- این شعر تازه هم به تو تقدیم میشود از شاعری شکسته و در کل کلیشه (من)
---------------------------------------------------------------------- برمی گردم ........ ...............برمی گردی ؟
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه چهاردهم فروردین 1386ساعت 21:43 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
به نام او كه تنها اوست ----------------------------------- ====================================================
(مي دانم شعر نشد اما باور كن به همين سختي و به
همين به هم ريختگي اتفاق ، افتاد)
....................................................... =============================== و اين هم غزل گل بانو ........... گرفته است تنت عطر سيب ، گل بانو عجيب مست گناهم ، عجيب ، گل بانو دميده حضرت ابليس در تو و انگار - كه داده است مرا هم فريب ، گل بانو- چطور مي شود از چشم هاي تو دل كند كدام آيه و (امن اليجيب.......) ، گل بانو – مرا از اين شب نفرين به دست مي راند از اين عروسك آدم فريب،( گل بانو) نه ، من كه اهل نجابت كه نيستم ، اما- تو مي رسد نصبت به صليب، گل بانو وگرنه من كه به جرم تولدم عمريست..... بهشت را شده ام بي نصيب گل بانو....... نه ، نه ، نگاه نكن نازنين نگاه نكن..... نخند دختر خوب و نجيب............گل بانو كه من عجيب همان آدمم و آه كه تو هنوز پر شدي از عطر سيب ، گل بانو...................... 15/10/84 با سلام...... به هم ريختگي و بي بنياني كار اول رو ببخشيد و اينكه .....هيچي ديگه همين از رفقا كه گاه سرمی زنند ممنونم و يا علي |
|
+ نوشته شده در
شنبه دوم دی 1385ساعت 1:19 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
+ نوشته شده در
شنبه یکم مهر 1385ساعت 21:50 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
|
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و یکم مرداد 1385ساعت 19:34 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
به نام او که تنها اوست.........................
افتاد آن سان که برگ آن اتفاق زرد می افتد افتاد آن سان که مرگ آن اتفاق سرد می افتد اما او سبز بود و گرم که افتاد ...
من هم از صمیم قلب این ضایعه رو خدمت استاد اکرامی عزیز و بزرگوار تسلیت می گم....... یا علی............. |
|
+ نوشته شده در
شنبه چهاردهم مرداد 1385ساعت 21:46 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
به نام او كه تنها اوست ........................................... گفته بودم چو بيايي غم دل با تو بگويم چه بگويم كه................. ............................................ حتما سلام قبل از هر چيز اگرچه دير ولي سال نو رو تبريك ميگم و اينكه ....... و اينكه زياد وقت ندارم و بايد تشكر كنم از ابركوهي هاي عزيز و دست اندر كارهاي كنگره ي كوير به خاطر مهمان نوازي ها و مهرباني هايشان وخيلي چيزاي ديگه ...به قولي: چه بشكوه و چه بشكوه و چه بشكوه / ابركوه و ابركوه و ابركوه واينكه....واينكه تشكر كنم از همه ي شما رفقاي عزيز كه لطف مي كنيد و مي خونيد و نظر ميدين..... و باز اينكه تشكر كنم از رفقايي چون عليرضا بديع نازنین که مثل ( شعر خیلی چیزهای
خوب یادم داده است )و.......... و چقدر اينكه شد...... خلاصه آخر سر هم اينكه از فردا شنبه 2/2 خدمت سربازي ما (يا همون من) هم شروع ميشه و پيش به سوي آموزشي (يزد) ............يا علي =============== اين هم دو غزل كه البته كاملا بي ربط به مطالب بالاست وداغ ودست نخورده: غزل 1 حرام دشنه ی تو پیکرم مباد ، بزن رفيق و هم نفسم ،خوب خانه زاد ، بزن اگر كه دشنه قرار است سهم من باشد....! چرا غريبه!؟ بيا از همين نژاد بزن بزن رفيق ، بزن آشنا كه غير از تو- كسي نمانده برايم در اين بلاد ،بزن........ حضور نام تو در شاهنامه جاويدان اگر به كشتن من مي شود ؟ زياد بزن..... نه من كه نام تورا فاش، نه نخواهم كرد صبور باش و از روي اعتماد بزن بزن نترس ،بزن نازنين،بزن ، آنسان – كه كار جز تو كسي نيست - زنده باد - بزن......... حسن سرداري ============================ غزل 2 هنوز توي لجن ، بوي گند ، استنشاق و هي فرو شدنت در جنون اين باتلاق تو ذره ذره به نابود مي خوري در خود و لحظه لحظه به يك هيچ مي شوي سنجاق كجاي زندگي ات ارزش شدن دارد؟ كجاي عمر تورا زندگي شده اتلاق..!!؟ هميشه مثل خودت بوده اي ،همین- يك كرم- كه پيچ خورده كنار سياه چال ِ اتاق سري به واسطه ي گردن از تنت آويز كنار دفتر شعرو شراب و دود چراغ....... * چقدر عكس قشنگي ست ....!؟ ـــ سخت عشقم بود كه واژه واژه غزل شد درون اين اوراق پرنده بود ، پرنده ،پرنده بود و پريد به وسعتي كه هوائيش كرد ....اما تاق پرنده اي كه از اين پيشتر قناري بود و هي شبيه شد هر روز بيشتر به كلاغ....... پرنده بود ،پرنده ،پرنده بود ،- وتو....؟- چه فرق مي كند ؟ عاشق،اسير، مست،الاغ........ چقدر توي سرم سوت مي كشد دارد...... و آب ترش و لزج در ترشحات بزاق......... قرار بود غزل را به نام او پايان..... نشد و در وسط بيت آخر استفراغ.......... حسن سرداري ========================= غلط هاي املايي (و البته احتمالي) تو اين كار رو جدي نگيريد.... تاق= نا جفت ================================== تا حالا فكرش رو كردي ؟ چه خوب مي شه كه برگردي احتمالا تا اولين مرخصي .................يا علي |
|
+ نوشته شده در
جمعه یکم اردیبهشت 1385ساعت 20:39 توسط فاطمحسن سرداری |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
دوگام مانده به هم سيبي از هوا افتاد//
چه اتفاق قشنگي ميان ما افتاد// |
| پیوندهای روزانه |
|
فاضل نظری/فاضل نظری/فاضل نظری نگارنده رضا جعفری (همسایه) آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
آبان 1388 مهر 1388 تیر 1388 دی 1387 آذر 1387 مهر 1387 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 دی 1385 مهر 1385 مرداد 1385 اردیبهشت 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 |
|
RSS
|
