تبليغاتX
جزیره ی مجنون
غم تنهايي اسيرت مي كنه.......................
 درکوی نیک نامان مارا گذر ندادند / گرتونمی پسندی تغییر ده قضا را

به نام او  .......................................

-------------------------------------------------------------------------------

 

زان یار دلنوازم ،  شکریست با شکایت

 

گر نکته دان عشقی ، بشنو تو این حکایت

 

بی مزد بودو منت هر خدمتی که کردم

 

یارب مباد کس را مخدوم بی عنایت

 

رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس

 

گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت

 

 

در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا

 

سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت

 

 

چشمت به غمزه مارا خون خوردو می پسندی

 

جانا روا نباشد خون ریز را حمایت

 

در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود

 

از گوشه ای برون آ ای کوکب هدایت

 

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود

 

زنهار ازین بیابان وین راه بی نهایت

 

ای آفتاب خوبان می جوشد اندرونم

 

یک ساعتم بگنجان در سایه ی عنایت

 

این راه را نهایت صورت کجا توان بست

 

کش صد هزار منزل بیش است در بدایت

 

هر چند بردی آبم روی از درت نتابم

 

جور از رغیب خوشتر کز مدعی رعایت

 

عشقت رسد به فریاد ار خود بسان حافظ

 

قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت........................

 

 

 

 

 

 

--------------------------------------------------------------

 

.................................ما می رویم چون دلمان جای دیگر است

 

..................................تا اتفاقی تازه که نیست ....................

......................................................................یا علی.....
|+| نوشته شده توسط حسن سرداری در جمعه هفتم اردیبهشت 1386  |
 زمان بخت پیچیدن ، قضا (نامرد ) ، گل بانو / تو را با عشق پیچیدومرا بادرد،گل بانو

من ترک عشق شاهد وساغر نمی کنم

 

صد بار توبه کردم و دیگر نمی کنم

 

باغ بهشت و سایه طوبی و قصروحور

 

با خاک پای دوست برابر نمی کنم

 

تلقین و درس اهل نظر یک اشارت است

 

گفتم کنایه ای و مکرر نمی کنم

 

هرگز نمی شود ز سر خود خبر مرا

 

تا در میان میکده سر بر نمی کنم

 

ناصح به طعن گفت که رو ترک عشق کن

 

محتاج جنگ نیست برادر ....نمی کنم .

 

این تقوی ام تمام که با شاهدان شهر

 

ناز و کرشمه بر سر منبر نمی کنم

 

حافظ جناب پیر مغان جای دولت است

 

من ترک خاک بوسی این در نمی کنم....................

 

............................................................حالا بزن تفال بر.......

 

|+| نوشته شده توسط حسن سرداری در جمعه هفتم اردیبهشت 1386
 
 
بالا