جزیره ی مجنون - درکوی نیک نامان مارا گذر ندادند / گرتونمی پسندی تغییر ده قضا را

غم تنهايي اسيرت مي كنه.......................


	درکوی نیک نامان مارا گذر ندادند / گرتونمی پسندی تغییر ده قضا را به نام او ....................................... ------------------------------------------------------------------------------- زان یار دلنوازم ، شکریست با شکایت گر نکته دان عشقی ، بشنو تو این حکایت بی مزد بودو منت هر خدمتی که کردم یارب مباد کس را مخدوم بی عنایت رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت چشمت به غمزه مارا خون خوردو می پسندی جانا روا نباشد خون ریز را حمایت در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود از گوشه ای برون آ ای کوکب هدایت از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود زنهار ازین بیابان وین راه بی نهایت ای آفتاب خوبان می جوشد اندرونم یک ساعتم بگنجان در سایه ی عنایت این راه را نهایت صورت کجا توان بست کش صد هزار منزل بیش است در بدایت هر چند بردی آبم روی از درت نتابم جور از رغیب خوشتر کز مدعی رعایت عشقت رسد به فریاد ار خود بسان حافظ قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت........................ -------------------------------------------------------------- .................................ما می رویم چون دلمان جای دیگر است ..................................تا اتفاقی تازه که نیست .................... ......................................................................یا علی..... \|+\| نوشته شده توسط حسن سرداری در جمعه هفتم اردیبهشت 1386 \|